Okul çıkışı bi arkadaşımla simitçiye gittik siparişi verdikten sonra bekliyorduk. Bu sırada bir erkek bi de imam hatipli kız öğrenci içeri girdi. Arkamızdaki masaya oturdular. Bizim siparişler geldi tam yiyecez. Çay isteyecem arkama bi baktım. Erkek kızın elini öpmüyor,somuruyor resmen!!! Hani ısıra ısıra yemek derler ya aynen öyle... Arkadaşta bana seslendi "oğlum söyle artık şunuda bizde yiyelim"dedi. Tabi ben oturdum "lan arkana baksana biri bizden önce başlamış" dedim arkasına baktı kahkahalar atmaya başladı. Herkes bize bakıyo rezil olduk, simitleride paket yaptırıp götürdük. Ne zaman simitçiye gitsek aklımıza gelir. Okulda bizim arkadaşta gitti taklidini yapıyo yalnız bunda başındaki örtüyü çıkartıp zevkten dört köşeymiş gibi hareketlerde bulunuyor. Daha bi güzel oldu.

Bir gün Hoca, yol üstü bir hana inmiş. Han Nuh Nebi'den kalma bir yer.. Her tarafı delik deşik; adeta çökmeye ramak kalmış. Hoca'nın yüreğine bir korkudur düşmüş ama, ne desin? Nihayet bir söz arasında: - "Yahu, bu senin tavan da ne kadar gıcırdıyor, beşik mübarek!" diyecek olmuş ama, hancı baba hiç oralı olmamış; sözü şakaya boğarak: - "Ağzını hayra aç Hoca, bu gıcırtı beşik gıcırtısı değil; tavan tahtaları Hakka tesbih çekiyor!" demiş. Hoca'nın közü küllenir mi? Gözlerini hancının gözüne dikerek: - "Peki ama", demiş; "ya bu tavan boyle tesbih çeke çeke aşka gelip de secdeye kapanırsa, bizim halimiz nice olacak?"